Κομμουνιστική εισβολή σε καταστάσεις κρίσης, μαθήματα από το Αφγανιστάν
Η επιχείρηση ξεκίνησε στις 19:00, όταν η Ομάδα Zenith κατέστρεψε το κέντρο επικοινωνίας της Καμπούλ, παραλύοντας την αφγανική στρατιωτική διοίκηση. Δεκαπέντε λεπτά αργότερα, άρχισε η επίθεση στο Παλάτι Tajbeg. Όπως είχε προγραμματιστεί, το παλάτι συνελήφθη και ο πρόεδρος Hafizullah Amin σκοτώθηκε.
Δυστυχώς, ο Αμίν πίστευε ότι η επίθεση πραγματοποιήθηκε από μια μουσουλμανική ομάδα αντιπολίτευσης. Δεν είχε ιδέα ότι ήταν ο δικός του κομμουνιστικός σύμμαχος που επιτέθηκε. Ταυτόχρονα, καταλήφθηκαν και άλλοι στόχοι, συμπεριλαμβανομένου του Υπουργείου Εσωτερικών στις 19:15. Η επιχείρηση ολοκληρώθηκε πλήρως το πρωί της 28ης Δεκεμβρίου 1979.
Ένα μήνα νωρίτερα, στις 31 Οκτωβρίου 1979, σοβιετικοί στρατιωτικοί σύμβουλοι, οι οποίοι είχαν από καιρό εισαχθεί από το κομμουνιστικό καθεστώς διέκοψαν την άμυνα της χώρας. Διέταξαν τον αφγανικό στρατό να εξυπηρετήσει άρματα μάχης και άλλο σημαντικό στρατιωτικό εξοπλισμό. Αποδείχθηκε ότι ήταν ένα τέχνασμα για την παράλυση του αφγανικού στρατού, η εισβολή έγινε όταν τα άρματα μάχης και ο αμυντικός εξοπλισμός ήταν υπό συντήρηση.
Εν τω μεταξύ, οι τηλεπικοινωνιακές συνδέσεις με περιοχές εκτός της Καμπούλ μειώθηκαν, αφήνοντας την πρωτεύουσα απομονωμένη. Παρόμοια αλλά πιο σοβαρή από την κατάσταση στην Τζακάρτα που απομονώθηκε από την PSBB Corona σήμερα. Με την επιδείνωση της κατάστασης ασφαλείας, ένας μεγάλος αριθμός Σοβιετικών Αερομεταφερόμενων Δυνάμεων εντάχθηκε στις σταθμευμένες δυνάμεις εδάφους και άρχισε να προσγειώνεται στην Καμπούλ στις 25 Δεκεμβρίου.
Ταυτόχρονα, ο Amin, ο οποίος φοβόταν το πραξικόπημα της αντιπολίτευσης και τις επιθέσεις των Μουτζαχεντίν, μετέφερε το γραφείο του προέδρου στο παλάτι Tajbeg, πιστεύοντας ότι αυτή η τοποθεσία είναι ασφαλέστερη από πιθανές απειλές. Σύμφωνα με τους Σοβιετικούς αξιωματικούς, στρατηγός Tukharinov και Merimsky, ο Amin ενημερώθηκε πλήρως για τα στρατιωτικά κινήματα της Ερυθράς Αρκούδας.
Ακόμη και ο ίδιος ο Αμίν ζήτησε πρόσθετη σοβιετική στρατιωτική βοήθεια στο Αφγανιστάν στις 17 Δεκεμβρίου. Η άφιξη των σοβιετικών στρατευμάτων καθοδηγείται από τον αδερφό του ίδιου του Αμίν. Αυτός και ο στρατηγός Ντμίτρι Τσιάνγκοφ συναντήθηκαν με τον διοικητή του 40ου στρατού προτού εισέλθουν τα σοβιετικά στρατεύματα στη χώρα, για να σχεδιάσουν διαδρομές και να ξεκινήσουν τοποθεσίες για τα σοβιετικά στρατεύματα.
Αφού ανέλαβε τον έλεγχο της Καμπούλ, η σοβιετική στρατιωτική διοίκηση στο Τέρμεζ του Ουζμπεκιστάν, ανακοίνωσε μέσω του ραδιοφώνου Καμπούλ ότι το Αφγανιστάν είχε απελευθερωθεί από την εξουσία του Αμίν. Σύμφωνα με το Πολιτικό Γραφείο του Σοβιετικού Κομμουνιστικού Κόμματος, εκπλήρωσαν μια ρήτρα στη Συνθήκη Φιλίας, Συνεργασίας και Καλών Γειτόνων του 1978 και ο Αμίν «εκτελέστηκε από το δικαστήριο για τα εγκλήματά του» από την Επαναστατική Κεντρική Επιτροπή του Αφγανιστάν.
Κομμουνιστής εναντίον Κομμουνιστής
Στη συνέχεια, η επιτροπή επέλεξε τον πρώην αναπληρωτή πρωθυπουργό Μπάμπρακ Καρμάλ ως αρχηγό της κυβέρνησης. Προηγουμένως, ο Κάρμαλ είχε υποβιβαστεί από τον Αμίν και "εξορίστηκε" στην Τσεχοσλοβακία ως πρέσβης. Η φατρία του Amin του Κομμουνιστικού Κόμματος εκδιώχθηκε. Στη συνέχεια ζήτησαν σοβιετική στρατιωτική βοήθεια.
Αρχικά, ο κομμουνισμός αναπτύχθηκε στο Αφγανιστάν με τη μορφή του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος του Αφγανιστάν, γνωστού και ως PDPA, το οποίο έχει μαρξιστική ιδεολογία. Η ανάπτυξη ήταν γρήγορη ειδικά όταν ο ξάδελφος του Βασιλιά Ζαχίρ Σαχ, Μοχάμεντ Νταουντ Χαν, υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από το 1954 έως το 1963.
Το 1967, το PDPA, μην συγχέεται με το PDIP, χωρίστηκε σε δύο αντίπαλες φατρίες, τη φατρία Khalq (Άνθρωποι) με επικεφαλής τον Nur Muhammad Taraki και τη φατρία Hafizullah Amin και τη φατρία Parcham (Bendera) με επικεφαλής τον Babrak Karmal.
Ο πρώην πρωθυπουργός Νταουντ κατέλαβε την εξουσία σε στρατιωτικό πραξικόπημα στις 17 Ιουλίου 1973 μετά την επίθεση της κυβέρνησης του Βασιλιά Ζαχίρ Σαχ από ισχυρισμούς διαφθοράς και κακών οικονομικών συνθηκών. Ο Νταουντ τερμάτισε το μοναρχικό καθεστώς. Αλλά η κυριαρχία του δεν ήταν δημοφιλής επειδή η κατάργηση της μοναρχίας δεν έγινε ευρέως αποδεκτή στη συντηρητική αφγανική κοινωνία.
Ο Νταουντ Χαν περιγράφει τον εαυτό του ως μεταρρυθμιστή, αλλά λίγες από τις μεταρρυθμίσεις του έχουν εφαρμοστεί ποτέ και η κυβέρνησή του έχει γίνει όλο και πιο καταπιεστική. Έγινε εχθρικό προς τον μουσουλμανικό γείτονά του, το Πακιστάν, και πλησίασε την κομμουνιστική υπερδύναμη, τη Σοβιετική Ένωση.
Στις 27 Απριλίου 1978, κομμουνιστικά στοιχεία στον αφγανικό στρατό, που οδηγούσαν το PDPA, ανέτρεψαν και εκτέλεσαν τον Νταουντ και την οικογένειά του. Ο Nur Muhammad Taraki, Γενικός Γραμματέας του PDPA, γίνεται Πρόεδρος του Επαναστατικού Συμβουλίου και πρωθυπουργός της νεοσύστατης Λαϊκής Δημοκρατίας του Αφγανιστάν. Όμως ο Ταράκι σκοτώθηκε από τον Αμίν, τον σύντροφό του, σε πολιτική ίντριγκα.
Ο Αμίν βρισκόταν στην εξουσία για ένα χρόνο, έγινε τελείως σοβιετική μαριονέτα. Οι Μουσουλμάνοι του Αφγανιστάν πολέμησαν πεισματικά ενάντια στο κομμουνιστικό καθεστώς. Αντί να χάσει τον κομμουνισμό, ο Amin, ο οποίος θεωρήθηκε ανίκανος στη διαχείριση της εσωτερικής κρίσης, τελικά εξαλείφθηκε και εισέβαλε στη χώρα του.
Εισβολή στην κρίση
Μαθαίνοντας από την εμπειρία του Αφγανιστάν, υπάρχει ένα μεγάλο μάθημα. Αυτό είναι στραβάΦαίνεται ότι το καθεστώς που υποστηρίζεται από τις κομμουνιστικές υπερδυνάμεις δεν εγγυάται ότι η χώρα είναι ασφαλής από την εισβολή των προστάτων της. Οι μαριονέτες εκτελούν εντολές από τους εργοδότες τους, αλλά αν είναι ανόητοι και ανίκανοι να ελέγξουν τη χώρα, οι εργοδότες δεν θα διστάσουν να τις ρίξουν.
0 Response to "Κομμουνιστική εισβολή σε καταστάσεις κρίσης, μαθήματα από το Αφγανιστάν"
Post a Comment